Waarom merken met twee partijen eindigen
Het begint vaak met een pakjesspecialist voor de webshop. Dan komt de eerste retailer, die pallets met GS1-labels, een verzendbericht via EDI en een geboekt tijdslot vraagt. Die pakjesspecialist kan dat niet, dus komt er een tweede partij bij. Zo heb je ongemerkt twee magazijnen, twee voorraden en twee contactpersonen.
Wat twee voorraden kosten
Met twee voorraden moet je zelf beslissen hoeveel waar ligt. Is je webshop uitverkocht terwijl er bij de B2B-partner nog pallets staan, dan verlies je verkoop of betaal je om voorraad te verschuiven. Je leverancier moet leveringen splitsen, en je hebt in totaal meer voorraad nodig om op beide plekken een buffer te hebben. Daar komen dubbele koppelingen, dubbele facturen en dubbel opvolgwerk bij.
Wat één partner moet kunnen
Kies je voor één 3PL, dan moet die zowel pakjes naar consumenten als winkelklare pallets naar retailers aankunnen. Vraag concreet naar GS1-labels en SSCC, EDI-verzendberichten, tijdsloten bij de distributiecentra van retailers, en hoe ze voorraad verdelen tussen kanalen. Lees ook B2B en B2C fulfilment: wat is het verschil? en leveren aan retailers: GS1, SSCC en EDI.
Sendwit verstuurt pakjes naar consumenten, dozen met een leverbon naar zelfstandige winkels en winkelklare pallets naar retailers, allemaal uit dezelfde voorraad. Meer op retail fulfilment en webshop fulfilment.
Wanneer twee partijen toch beter zijn
Verstuur je naar retailers volle vrachtwagens of grote aantallen pallets per week, dan kan een gespecialiseerd palletmagazijn voordeliger zijn. Ook als je webshop en je retailkanaal bijna geen producten delen, is het voordeel van één voorraad kleiner. Dan wegen de extra opvolging en de dubbele koppelingen minder zwaar.